حوا

زیبا امده ام تا ترانه ای بسرایم ک از نگاه تو نور بگیرد.خلق شده .ام تا سیب بچینم.وپله پله از دم اهورایی ام فاصله بگیرم.من از هرم نفس های عاشقانه ی تو اغازشدم در ابتدای شبی ک تاریک تر از تنهایی ماست من از بودنت.دوباره افریده شدم.من در جویبار صدایت آموختم زندگی یک لحظه دل بستن است و دیگر هیچ.ما از عشق زاده میشویم.و با عشق میمیریم بی انکه چیزی جز از دوست داشتنت با خود توشه ای ببریم زیبا روناک پرنده مهاجر...